Ola: Na początku października.

Co zapamiętacie z pierwszego spotkania?

O: Na pewno to, że było głośno. Pani wszystkich uciszała. Można powiedzieć, że panował ogólny chaos. Przyszło wiele osób.

Magda: W kolejnym spotkaniu uczestniczyło już mniej osób i było ciszej.

Wróćmy jednak do pierwszego spotkania. Czy pojawiły się już jakieś pierwsze ustalenia, bardziej konkretne plany?

M: Tak, już w trakcie pierwszego zebrania padło wiele pomysłów. Jednak przede wszystkim odbyło się głosowanie, które wyłoniło przewodniczącego, zastępcę i sekretarza.

I jakie były wyniki?

M: Ja zostałam przewodniczącą , Ola Sabat sekretarzem, a Ola Walkiewicz zastępczynią przewodniczącej.

Jakie plany wiążecie z działalnością SKC?

M: Chcemy głównie realizować najpierw to, co sobie postanowiliśmy. Zaczęliśmy od sprzedawania ozdób świątecznych, stroików, kartek bożonarodzeniowych.

O: Z czego, zresztą, w krótkim czasie udało nam się zebrać pierwsze niemałe pieniądze, około 600 złotych.

Sprecyzuj Olu określenie "w krótkim czasie".

O: To znaczy, że w ciągu jednej niedzieli udało nam się na stoiskach w kościołach w Kotowicach i Siedlcach uzbierać ponad pół tysiąca złotych.

Czyli pierwszy imponujący efekt waszej działalności już jest. Czy spodziewałyście się takiego wyniku?

O: Nie. Głównie dlatego, że początkowo nie mieliśmy zbyt wielu rzeczy do zaoferowania.

Czy akcja sprzedawania ozdób świątecznych jest w tej chwili jedyną prowadzona przez SKC?

O: Nie. Przygotowujemy się też do robienia paczek świątecznych dla rodzin potrzebujących.

M: Chcemy, żeby w każdej paczce były rzeczy naprawę potrzebne - jedzenie, ubrania.

W jaki sposób przebiega zbiórka?

M: Pani Gabriela Kordy zorganizowała zbiórkę w szkole oraz w pobliskich sklepach. W czasie sprzedaży naszych ozdób pod kościołem ludzie także tam przynosili nam produkty żywnościowe.

Czy w trakcie działalności coś was zaskoczyło szczególnie? Może zacznijmy od pozytywnych zaskoczeń.

O: Na pewno to, że do koła zapisało się wielu uczniów w różnym wieku. Wszyscy byli chętni do pracy, byli pełni pomysłów.

M: Także to, że uzbieraliśmy na samym początku tak wysoką kwotę.

A były jakieś negatywne zaskoczenia?

M: Zgłosiło się wprawdzie wiele osób, jednak poza początkowymi chęciami, zabrakło im konsekwencji w działaniu.

Czy czujecie należyte wsparcie ze strony innych uczniów i nauczycieli?

M: Niekoniecznie. Mam tu na myśli brak inicjatywy wśród uczniów. Nie podchodzą do nas na przerwach, nie mówią, co można byłoby jeszcze zrobić. Czujemy, że brakuje wielu osobą inicjatywy i ogólnego zainteresowania. Zaangażowanie ze strony nauczycieli oceniam na 4-5.

Który z nauczycieli szczególnie angażuje się w działalność SKC?

M: Zdecydowanie pani Gabriela Kordy, opiekunka naszego koła.

O: Jest bardzo zaangażowana. Wszystko robi dokładnie, jest bardzo odpowiedzialna.

Jak podsumowałybyście pierwszy okres działalności SKC?

M: Cieszymy się, że to, co sobie na razie założyliśmy, jest realizowane, choć niekoniecznie w idealny sposób.

O: Mogę powiedzieć to samo. Realizujemy nasz plan działania, ale z małymi zgrzytami, które wpływają na jakość pracy.

M: Szczególnie dotyczy to robienia stroików świątecznych.

O: Tak. Wiele osób chętnie zgłasza się do ich robienia, ale w trakcie takiej pracy, jest bardzo duży bałagan, którego potem nie wszyscy chcą sprzątać. A efekt ich pracy jest średni.

M: Powiedziałabym, że nawet beznadziejny.

O: Po prostu nie potrafią dzielić się materiałami. Czasem, na przykład, niepotrzebnie potną jakiś łańcuch, po czym, kiedy okaże się, że jest im właściwie niepotrzebny, odkładają go i tak naprawdę nikt już nie może z tego materiału skorzystać.

Może na koniec pokusicie się o wystawienie sobie szkolnych ocen, za waszą dotychczasową pracę w SKC.

M: Wystawiłabym sobie w takim razie 3.

Tylko 3 !?

M: Tak. Uważam, że jeszcze niczego nadzwyczajnego nie zrobiłam i jeszcze wiele przede mną nauki, jeżeli chodzi o taką działalność.

Myślimy, że jesteś zbyt surowa. A ty Olu, jaką ocenę sobie wystawiasz?

O: Nie podejmę się tego. Uważam, że nie ja powinnam siebie oceniać, niech robią to inni.